از دوران راهنماييم، از معلم هام، از همكلاسيهام، ناظم و مدير ، درسهام، چيز زيادي يادم نيست، مخصوصا اينكه هيچ عكسي هم از اون دوران ندارم.

از دوران دبستان، فقط الهام اسدي يادم هست كه تا دبيرستان با هم بوديم و هنوز هم يكي از بهترين دوستانم هست.

توي راهنمايي، يك روز رفتم خونه يكي از همكلاسيهام و اون يك نوار كاست از آهنگاي شاد برام كپي كرد. هنوز اون نوار رو دارم و هر وقت مي بينمش به ياد دوست خوبم هديه اميري ميافتم. هيچ وقت فراموشش نكردم. چند سال پيش توي رستوران جام جم ديدمش اما زمان اونقدر كوتاه بود كه نشد هيچ صحبتي بكنيم و يا قرار آينده اي رو بذاريم. چند وقت پيش اين هديه خانوم منو از توي ۳۶۰ پيدا كرده بود، ايميل زد و يكي ديگه از همكلاسيهامو معرفي كرد . مامان محمود. توي يك كشور ديگه ، متاهل و مامان. مامان محمود از يك دوست ديگشون اسم برد. نازيلا .   نازيلا رو هم يادم اومد. دختري سفيد رو و بلند و لاغر. اين سه نفر هميشه با هم بودن. به ياد آوردن اين سه دوست واقعا دلپذير بود.

مي خوام اسم همكلاسيهايي رو هم كه يادم مياد بنويسم. شيدا رضوي ، ميترا بيگلري و سعيده رمضاني، دلم براشون تنگ شده . اگر خواننده وب لاگم هستين و يا مي شناسينشون بهشون بگين كه اين آزاده از يادآوري خاطرات گذشته بسيار لذت مي بره. چون پاك ترين و صميمانه ترين دوستي ها توش هستن. متاسفانه الان ديگه كسي رو يادم نيست. اگر شما يادتون بود، بهم بگين.