باور كردني نيست.

يك موجود زنده، توي وجودت. اينقدر ساده و زيبا . در عين حال پر از پيچيدگي، پر از رمز و راز . با اين موجود زنده فقط با حس لامسه ارتباط بر قرار مي كني.
نمي بينيش ،
صداشو نمي شنوي ،
بوشو حس نمي كني،
مزه اي نمي ده ،
فقط حسش مي كني. با تمام سلولهاي شكمت. فقط با اين حس ، عاشقانه پرستشش مي كني، دوستش داري، قربون صدقش مي ري و خلاصه پر از حيرت مي شي.
حيرت از اينكه چه طور چنين چيز با ارزشي رو خداوند به تو مي ده ، بدون اينكه ازت چيزي طلب كنه. چنين عشقي رو توي وجود تو پرورش مي ده كه تو هر لحظه ازش لذت ببري و پر بشي از خوشي اما هيچ بهايي بابت اون نپردازي.

اونقدر اين موجود كوچك و اين انسان بزرگ، پر از رمز و رازه ، كه ترجيح مي دم در موردش خيلي فكر نكنم. فقط خدا رو به خاطر همه نعمتهاش شكر كنم.