بايد آسماني باشي،
بايد زيبا رخ باشي،
بايد مهربان باشي،
بايد عاشق باشي،
بايد بي نياز باشي تا
نطفه اي در درونت شكل بگيرد، نطفه اي كه آغازش تو هستي و پايانش هرگز.
نطفه اي كه با گذشت هر ثانيه، تو را بزرگتر مي كند و كاملتر.
نطفه شكل مي گيرد. نبض كودك كوچك درونت، احساس مي شود. نبضي كه با وجودت و به زندگيت پيوند مي خورد. نبضي كه از حركت تو و از عشق تو زندگي مي گيرد.
و آنگاه مي تواني وجودش را با او قسمت كني. او كه بايد مثل تو آسماني ، زيبا، مهربان، عاشق و بي نياز باشد تا در تو غرق شود و يكي شود و از تو شود و از جسمش و از روحش در تو به امانت بگذارد.
حالا او هم نبض كودكش را حس مي كند، حركتش، گرماي بدنش، صدايش.
امروز اين كودك در زندگي آرامتان، نغمه اي جديد سر داده است كه آن را فقط تو و او خواهيد شنيد.
مادر، كودكت مبارك

"گفته كه اسمش رو نگم. اگر دوست داشت مي تونه در اين جايگاه خودشو لو بده !"