چند وقته يك حرفي توي گلوم گير كرده ، اما نمي دونم از چه نوعيه.
آخه حرف چندين نوعه.
بعضياشونو بايد گفت .
بعضياشونم گفتني نيست. فقط مي توني اونها رو قورت بدي. يا از گوشات بدي بيرون ! يا جيغ بزني ! يا بخندي ! يا اينكه با مهارت آبشون كني و بريزي توي چشمات !
بعضي وقتا حرفتو با بغل كردن اوني كه دوستش داري مي گي ، يا بوسيدنش يا نوازشش. در سكوت تمام.
حالا به نظرتون حرف من چيه . از كدوم نوعه.
وقتي يك كمي بهش فكر مي كنم مي بينم كه اصلا من حرفي براي گفتن ندارم ! حرف من از اون نوعيه كه اصلا وجود نداره. قكر كنم چند وقت پيش قورتش دادم و حالا توي معدم داره پيچ پيچ مي خوره كه يه جوري در بره J